Μαργαρίτα Μανώλη

H Μαργαρίτα Μανώλη είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (Τμήμα Κλασικό). Εργάστηκε ως φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση. Κατά τη διετία 1989-91  συμμετείχε σε μία ομάδα αναθεώρησης των διδακτικών βιβλίων της Νεοελληνικής Γλώσσας υπό την εποπτεία σχολικών συμβούλων και καθηγητών του Παν/μίου  Θεσ/νίκης. Αργότερα έλαβε, κατόπιν εξετάσεων, υποτροφία από το ΙΚΥ, για εκπόνηση διδακτορικής διατριβής με θέμα τον ελληνικό ρομαντισμό.

Πραγματοποίησε μία μελέτη για τον ποιητή Αχιλλέα Παράσχο. Η μελέτη αυτή (280 σελ.) βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών στη συνεδρίαση της 19-12-2014. Τώρα ετοιμάζει μία  μελέτη για την ποιητική γενιά μετά το 1880.  Ασχολείται επίσης περιστασιακά με επιμέλεια κειμένων.

margaritamanoli@gmail.com

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Αναγέννηση

Κάθεται στη βεράντα και διαβάζει. Ρώσους κλασικούς. Ο ουρανός μολύβι πάνω από τις στέγες. Κάνει ζέστη και πέφτει μια απαλή [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 25.09.17 ]

Oh tempora, oh mores...

Ο homo του σήμερα ξυπνάει το πρωί και, πριν ακόμα ετοιμάσει καφέ, η πρώτη του δουλειά είναι να ανοίξει facebook και  e-mail. Δεν μπορεί να [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 18.09.17 ]

Μεταμόρφωση...

Ένας ταπεινός γραφιάς, η μέρα του πρωτόκολλο, εισερχόμενα, εξερχόμενα, τα στοιχεία σας, υπογράψτε παρακαλώ, ναι κ. [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 11.09.17 ]

Όνειρο ήταν...

Με καρδιά αγνή σαν απάτητο χιόνι περπατούσε κάτω από τις σταγόνες της βροχής ρουφώντας τον ουρανό στα πνευμόνια του, η [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 04.09.17 ]

Άδεια σπίτια

Στο μικρό του χωριό τα τελευταία χρόνια βλέπει με πόνο τα κλειστά σπίτια να πληθαίνουν, έρημα σοκάκια κι αυλές, μοναχικούς [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 28.08.17 ]

Τάξιμο

  Χρόνια μόνη, ο άνδρας της καπετάνιος σε γκαζάδικο, εικοσιεφτά χρόνια  αδειανό το κρεβάτι της, μόνο σκόρπια σμιξίματα και [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 21.08.17 ]

Αποχαιρετισμός...

Τις μικρές ώρες της νύχτας τίναζε τις έγνοιες του σα χνούδια, αμηχανία και οργή και θλίψη, έψαχνε τα κλεμμένα καλοκαίρια, [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 14.08.17 ]

Στο βουνό

Μέρα νύχτα τον περίμενε να γυρίσει. Mε μια αλλαξιά ρούχα και λίγο ψωμοτύρι. Ήταν στο βουνό, εκείνα τα ματωμένα χρόνια, «όπου [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 07.08.17 ]

Αναμονή...

 «επύρωνε θείος Ιούλιος μήνας», ο Καβάφης είχε κολλήσει στο μυαλό της σαν χαλασμένη βελόνα, δεν ήταν απλό πύρωμα, εκείνη [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 31.07.17 ]

Οι αταίριαστες...

Οχτώ παιδιά, εφτά αγόρια κι ένα κορίτσι. Η μάνα όλη μέρα στα χωράφια. Τα μεγαλύτερα βοηθούσαν όσο μπορούσαν. Ο πατέρας τις [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 24.07.17 ]

Καλοκαιρινός εμφύλιος

Άκου να σου πω μια ιστορία. Στο ορεινό χωριό μας, όπως καλά ξέρεις, το καλοκαίρι  είχαμε πολλά φρούτα αλλά καρπούζια δεν είχαμε [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 17.07.17 ]

Καλησπέρα θλίψη

Ηλικίας απροσδιόριστης, κάπου ανάμεσα στην ωριμότητα και τα γηρατειά, με μπόλικες ρυτίδες στο πρόσωπο, σαν σκόρπιες [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 10.07.17 ]

Καλοκαίρια

  Από Απρίλη ακόμα ονειρεύονταν καλοκαίρια, πίσω από τα κλειστά του βλέφαρα συνωστίζονταν εικόνες, γοργόνες με ξέπλεκα [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 03.07.17 ]

Ατολμία

Κάθε πρωί ξυπνούσε με την ευφρόσυνη  υπόσχεση της καινούριας μέρας,  με την αγαλλίαση του παιδιού που ανακαλύπτει [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 25.06.17 ]

Κρεβάτι αδειανό

Στα πενήντα κι οι δυο, πολλά χρόνια μαζί, αγαπημένοι πολύ,  ζηλευτό ζευγάρι στον κύκλο τους, παιδιά δεν χωρούσαν ανάμεσά [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 20.06.17 ]

Τα καινούργια παπούτσια

   Ξύπνησε νωρίς όπως πάντα, έβαλε το μπρίκι στη φωτιά και την ίδια στιγμή άνοιξε το παράθυρο να δει τον καιρό, πάντα το ‘κανε [...]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 12.06.17 ]

1