ΒΙΒΛΙΟ

Το ματωμένο θέρος του 1882

23 Μαρτίου 1914. Η άνοιξη έχει αρχίσει να ανθίζει στους κήπους της Αθήνας. Στο καφενείο του Ζαχαράτου, στο Σύνταγμα, οι θαμώνες απολαμβάνουν τον καλό καιρό με ελληνικό καφέ και την [..]

[ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / 16.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Η διάκριση του δοκιμίου από τη μελέτη

Ένας από τους δασκάλους μου στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, που υπήρξε από τους  μεγαλύτερους κριτικούς της λογοτεχνίας, ο ΤζιανφράνκοΚοντίνι, θεωρούσε σημαντικό να [..]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 16.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Εγώ με τον εγώ μου

Μπορώ πλέον να πω ότι ύστερα απ’ όσα πέρασα, τα πάω σχετικά καλά μαζί μου. Ενίοτε δε πολύ καλά. Ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες. Που τυχαίνει να βρισκόμαστε όλοι μαζί αρκετές ώρες τη μέρα. [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 15.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Η Αθήνα ενός Θεσσαλονικιού

Η Αθήνα ενός Θεσσαλονικιού είναι χτισμένη στην ονειροφαντασιά του σαν η δυναστική αλλά πανέμορφη και οργιαστική πρωτεύουσά του που για πολλά έχει, δίκαια ή άδικα να την ψέξει [..]

[ Θωμάς Κοροβίνης / 13.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Ξενιτειές

Και να που πάλι πλησιάζει ο κύκλος των γιορτών. Και να που πάλι, καθώς τα χρόνια περνούν όλο και πιο ισχυρό εμφανίζεται το απαραίτητο πένθος χωρίς το οποίο δεν υπάρχει η γιορτή, αφού [..]

[ Κώστας Καναβούρης / 13.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το έλκηθρό μου

Ήταν  ωραίο εκείνο το πρωινό. Οι πίστες στο χιονοδρομικό λειτουργούσαν κανονικά. Ένα ζευγάρι Γερμανών με όλη την αναγκαία εξάρτυση εφορμούσαν για τον Χελμό. Είχαν ξεκινήσει με [..]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 12.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Στο διαδίκτυο χειρόγραφα του Μάρκες

  Το Harry Ransom Center του Πανεπιστημίου του Τέξας δημοσίευσε στο διαδίκτυο το μισό από το αρχείο του συγγραφέα, όπως ανέφεραν τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης. Το πανεπιστήμιο, σκοπεύει να [..]

[ ARti news / 12.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Μια αναγκαία εξήγηση

Τα δικά μου όνειρα δεν προσδοκούν πουθενά. Δεν εναπόκεινται σε καμιά επανάσταση. Ούτε ανθρώπων ούτε φυτών ούτε ζώων. Αποποιούνται δε τη μεταφυσική της νίκης. Ότι θα ’ρθει ο καιρός [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 12.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Ζω...

Με πρόσωπο χαλαρό και πένθιμο, μαραμένο σαν πολυκαιρισμένο τριαντάφυλλο, ετοιμόρροπος, περιδιαβαίνει στην πόλη, ανέστιος και ξένος, φορώντας μαύρα. Μαύρα καθώς η νύχτα, καθώς [..]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 10.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Η απεργία των υφαντριών το 1892

Εν Πειραιεί 13 Απριλίου 1892: Η «επανάστασις» των υφαντριών  «Τύλιξε γρήγορα τα μαλλιά της πλεξίδα γύρω από το κεφάλι, έριξε λίγο νερό στο πρόσωπό της από το πήλινο κανάτι κι έπιασε μάνι-μάνι [..]

[ ARti news / 10.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το ρέμα

Το σπίτι του δασκάλου, κολλητό πλάι στο σχολείο, που τους είχε παραχωρηθεί, βρισκόταν απέναντι από ένα ρέμα. Ανάμεσα στο σπίτι και το ρέμα μεσολαβούσε ένα κοτέτσι. Στην ουσία, ένας [..]

[ Γεωργία(Γιούλα) Τριγάζη / 10.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Αυτοβιογραφίες καθηγητών

 Ανέκαθεν θεωρούσα τον καθηγητή έναν άνθρωπο χωρίς βιογραφία: για τον λόγο αυτό με εκπλήσσει το γεγονός όταν ακούω ότι ένας συνάδελφος έγραψε ή γράφει μια αυτοβιογραφία. Είναι, [..]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 08.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Χειμωνιάτικες υπνοβασίες

Τα πιο παγερά βράδια των παιδικών μου χρόνων ξενυχτούν ακόμη στο κρεβάτι και στο δωμάτιο και στο μυαλό μου. Γύρω στις δυο με τρεις τα ξημερώματα, ή  λίγο αργότερα. Κατά προτίμηση, [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 08.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Σκαψίματα

Υποθέτω ότι είναι ακόμη εκεί. Στο κοίλωμα της διαβρωμένης πλαγιάς. Όπου μια αλεπού είχε τη φωλιά της, κι οι αγριομέλισσες γέμιζαν τις κερήθρες τους με θυμαρίσιο μέλι. Ανάμεσα στις [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 05.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το Μάτι του βιβλίου στην Κίνα

 Μια παραδοσιακή φυτεία ρυζιού στην Κίνα, «γυρισμένη» τα έξω, μέσα. Έτσι ακριβώς είναι η βιβλιοθήκη που σχεδίασε το ολλανδικό γραφείο MVRDV στην κινεζική πόλη Τιαντζίν: ένα τετράγωνο [..]

[ ARti news / 04.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Η αναγκαιότητα του περιττού

   Τριγυρνώντας στους δρόμους της γειτονιάς παρατηρεί τους πρόωρους στολισμούς, τα φανταχτερά στολίδια, τις απαστράπτουσες μπάλες, τις εορταστικές φωταγωγίες, τόσα [..]

[ Μαργαρίτα Μανώλη / 04.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το μαγικό δέρμα

                  La peau de chagrin του Μπαλζάκ υπήρξε μια εφιαλτική ανάγνωση της νεότητάς μου. «Το μαγικό δέρμα» όλο και περισσότερο συρρικνώνονταν, κι αυτή η συρρίκνωση σήμαινε για τον [..]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 04.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Ζητείται μνήμη

Κυριακάτικο πρωινό. Σηκώνω τα σχισμένα λάβαρα και παίρνω μαζί τις εμμονές μου. Παλιά συνήθεια, την ίδια πάντα μέρα. Στις 3 του Δεκέμβρη. Με βροχές, με κρύα και με χιόνια. Να στέκομαι στη [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 03.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Ανακοινώθηκαν τα κρατικά βραβεία λογοτεχνίας

Ο Βασίλης Βασιλικός, ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης, ο Ηλίας Παπαμόσχος, ο Δημήτρης Αγγελής, η Σοφία Κολοτούρου, ο Σταύρος Ζουμπουλάκης, ο Γιώργος Βέης, η Σοφία Νικολαϊδου και οι [..]

[ ARti news / 01.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το ανολοκλήρωτό μου διήγημα

Το ανολοκλήρωτό μου διήγημα έρχεται και τρυπώνει στο κρεβάτι μου τη νύχτα. Τεντώνεται, απλώνεται και ροχαλίζει, αλλάζει πλευρό, τραβάει το πάπλωμα και με ανοίγει. Λίγο πριν από [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 01.12.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Κώστας Καρυωτάκης: Είμαστε κάτι διάχυτες αισθήσεις...

Στις 30 Νοεμβρίου 1896 γεννήθηκε ο Κώστας Καρυωτάκης. Πολλοί παρουσίασαν τον Καρυωτάκη θλιμμένο, μελαγχολικό, καταθλιπτικό ενώ άλλοι λένε ότι γλεντούσε και χαίρονταν τη ζωή με κάθε [..]

[ ARti news / 30.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

«Frangar, non flectar» και αντίστροφα

 Frangar, non flectar: «σπάω, αλλά δεν λυγίζω». Αν κάποιος ακολουθούσε με αυστηρότητα αυτή τη ρήση, θα βρισκόταν αμέσως σε χίλια κομμάτια: ειδικά στους καιρούς μας, όπου η υποκρισία είναι πάντα παρούσα [..]

[ Φοίβος Γκικόπουλος / 29.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Και το αύριο δεν θα ξαναγίνει χθες

  Ο Νίκος τηλεφωνεί στη γυναίκα του. Βάζει τα δυνατά του να της μιλήσει όπως τις άλλες φορές. «Το μεσημέρι μη με περιμένεις για φαγητό. Έχω δουλειά. Θ’ αργήσω.» «Εντάξει, Νίκο μου, το [..]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 29.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Κάποτε είδαμε στα μάτια τη θαλασσοκόρη...

Σκέφτομαι πόσο έχει προχωρήσει η εσωτερική σήψη μας. Πόσο δύσκολο είναι να μιλήσεις για ανθρώπινα δικαιώματα, δίχως να χαρακτηριστείς γραφικός. Και το πιο αποπνιχτικό, η [..]

[ Ειρήνη Παραδεισανού / 28.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Ο δικός μου λόγος

Αρχίζω με έναν και μόνο εναρκτήριο λόγο γι’ αυτόν εδώ τον λόγο. Που τον βλέπω ήδη να ξεπροβάλλει λέξη τη λέξη στην οθόνη του υπολογιστή. Σαν τον καρκίνο του αίματος που αρχίζει να [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 28.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Σαν δυο, παλιοί φίλοι

Ότι έχει έναν φίλο εδώ, έναν άλλον γνωστό εκεί. Έτσι μου έλεγε. Τον έβαζα λοιπόν στο αυτοκίνητο να πάμε στα γειτονικά χωριά. Κοντά στα ογδόντα, δεν είχε πολύ καιρό μπροστά του. Ήταν και το [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 25.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το ιδιωτικό μου γκέτο

στον Γιώργο Λ. Οικονόμου Το προσωπικό μου ερημητήριο είναι ένα διαμέρισμα. Απέναντι από ένα άλλο διαμέρισμα. Κάτω από ένα  άλλο διαμέρισμα. Πάνω από ένα άλλο διαμέρισμα. Αποτελούμενο [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 24.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Γέφυρες και φράγματα

 Λοιπόν, μικρός ονειρευόμουνα να γίνω μηχανικός. Γέφυρες να χτίζω. Όχι τα πετρόκτιστα γιοφύρια που ανθρώπους πρέπει να θυσιάζεις στα θεμέλιά τους για να στεριώσουν. Τη γυναίκα [..]

[ Δημήτρης Χριστόπουλος / 22.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

«Ο κόσμος ειν’ αθάνατος γιατί πολύ πεθαίνει...»

Ο έσχατος, ο μεγαλύτερος φόβος μας είναι ο θάνατος, ο θάνατος των αγαπημένων μας και ο δικός μας. Για όσους πιστεύουν ότι ο θάνατος είναι πραγματικός, ο θάνατος είναι ένας κενός [..]

[ Παναγιώτα Ψυχογιού / 21.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα

Το κοινωνικό μου μυθιστόρημα

Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα σκέφτομαι να γράψω. Για να ξανοιχτώ, επιτέλους, πέρα από τους περισπασμούς της ατομικής ύπαρξης, τον αυτισμό της ιδιωτικότητας και τη [..]

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / 21.11.17 ]

διαβάστε περισσότερα