Κατέ Καζάντη

Η Κατέ Καζάντη σπούδασε στο ΕΚΠΑ και είναι στέλεχος εφημερίδας και αρθρογράφος.

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Η ταξική δικαιοσύνη του ΔΣΑ και οι συνήγοροι των αφεντάδων

Ας υποθέσουμε ότι ένας δύσμοιρος προλετάριος, από αυτούς που το κεφάλαιο εκμεταλλεύεται την υπεραξία τους και τους [...]

[ Κατέ Καζάντη / 01.12.17 ]

Θεομηνίες με ταξικό πρόσημο

Ανήκει στα αυτονόητα που, συνήθως, λησμονούνται: οι καταστροφές στο οικοσύστημα είναι ευθέως ανάλογες με τη λογική της [...]

[ Κατέ Καζάντη / 16.11.17 ]

Η κ. Βίκυ Σταμάτη ως θύμα

 Αν οι υποτελείς τάξεις ενσωματώνουν την άρρητη ιδεολογία των κυρίαρχων τάξεων, χωρίς πολλές πολλές αντιστάσεις, το [...]

[ Κατέ Καζάντη / 03.11.17 ]

Πανούκλα και χολέρα...

«…Γιατί, ακριβώς, ήξερε αυτό που εκείνο το χαρούμενο πλήθος αγνοούσε και που μπορούμε να διαβάσουμε στα βιβλία: πως ο [...]

[ Κατέ Καζάντη / 20.10.17 ]

Η κοινότοπη πολιτική θεολογία των Μητσοτάκη-Σόιμπλε

Γιατί, αλήθεια, εντυπωσιάζει ο τρόπος που σκέφτονται ο Κυριάκος Μητσοτάκης ή ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος; Γιατί φαίνεται [...]

[ Κατέ Καζάντη / 20.09.17 ]

Μπριζίτ Τρονιέ, η σπορά της Μποβουάρ

Πέρα από τα εμβληματικά συμβάντα των κοινωνικών επαναστάσεων, δίπλα και κοντά συντελούνται, αθέατα τις πιο πολλές φορές, [...]

[ Κατέ Καζάντη / 08.09.17 ]

Οι «εγκληματίες κομμουνιστές» και η αισθητική της Χούντας

Το πρόβλημα, στη συζήτηση που διεξάγεται σήμερα στα πορτοπαράθυρα της τηλοψίας, δεν βρίσκεται –ή, τουλάχιστον, δεν [...]

[ Κατέ Καζάντη / 29.08.17 ]

Οι δικαστές και τα κάστανα του Παΐσιου

Μέρες τώρα, οι θεράποντες της δύσμοιρης της Θέμιδας, περιφέρουν εαυτούς ως τη βαρύτατα θιγμένη [...]

[ Κατέ Καζάντη / 26.07.17 ]

Μια εποχή σε «νυχτερινή Ταλάντευση»

γράμμα στους ποιητές Δεν σηκωθήκαμε ποτέ λίγο ψηλότερα, Γιώργο Δεν βγήκαμε ποτέ στον πηγεμό για την Ιθάκη, Κώστα Δεν τον [...]

[ Κατέ Καζάντη / 04.07.17 ]

Συνηθίζεται ο Θάνατος;

«…Τον συνηθίσαμε δεν αντιπροσωπεύει τίποτα Σαν όλα τα πράγματα που έχετε συνηθίσει Και σας μιλώ γι᾿  αυτόν γιατί δε [...]

[ Κατέ Καζάντη / 20.06.17 ]

Η μέρα που δεν παραγγείλαμε και χαρήκαμε

Για τον κόσμο της εργασίας, η αντίσταση στην εργοδοτική αυθαιρεσία, η οποία αγνοεί τους νόμους του κράτους, ή και η [...]

[ Κατέ Καζάντη / 25.05.17 ]

Πρόταγμα η διέγερση της μνήμης

Σήμερα, στη ρωγμή μιας ακόμα κρίσης του συστήματος, όταν «οι δυνατότητες δεν είναι παρά απελπιστικές», η δε πιθανότητα [...]

[ Κατέ Καζάντη / 28.04.17 ]

Το «Άγιο Φως» ως κακοδοξία

Από τον 4ο μ.Χ. αι. ήδη, οι λεγόμενοι Καππαδόκες πατέρες –οι στοχαστές του χριστιανισμού της Ανατολής- ασχολήθηκαν με τον [...]

[ Κατέ Καζάντη / 12.04.17 ]

Το τρίο Σημίτη–Τσίμα–Κοσιώνη και το Survivor

Η εκπροσώπηση του καπιταλισμού στην πιο θλιβερή του εκδοχή: το τρίο Σημίτη–Τσίμα–Κοσιώνη δεν χρειάζεται να βγάλει [...]

[ Κατέ Καζάντη / 28.03.17 ]

Σε ποιές γυναίκες ανήκει η 8η Μαρτίου;

Μια γκλάμουρ, μα πολύ γκλάμουρ, βραδιά διοργανώθηκε, Δευτέρα βράδυ, από λάιφ στάιλ περιοδικό  στο Μέγαρο –της κουλτούρας- [...]

[ Κατέ Καζάντη / 07.03.17 ]

«Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη»

Νέοκοπος εκδότης -κληρονόμος, μικρής πλην δίχως χρέη, δάνεια κ.ο.κ. εφημερίδας που πρόσκειται στη δεξιά- αποφάσισε πως δεν [...]

[ Κατέ Καζάντη / 21.02.17 ]

Έρωτας, η επανάσταση της σαρκός

 «ου το εράν νόσος αλλά το μη εράν. ει γαρ εκ του οράν το εράν, τυφλοί οι μη ερώντες». Φιλόστρατος  Κατά τον Ησίοδο, ο Έρως είναι [...]

[ Κατέ Καζάντη / 13.02.17 ]

Η μεταφυσική της δραχμής

Από καιρού εις καιρόν, παρέα με το Grexit, έρχεται στη δημόσια σφαίρα η συζήτηση για την πιθανότητα αλλαγής του ευρώ και της [...]

[ Κατέ Καζάντη / 31.01.17 ]

ΔΟΛ και ταξική μεροληψία

Με τον Όκαμ να κραδαίνει το ξυράφι του πάνω απ’ τα κεφάλια μας, αναζητώντας δηλαδή ως πλέον κοντινή στην αλήθεια την [...]

[ Κατέ Καζάντη / 20.01.17 ]

"Ας πάνε στο καλό οι παλιάνθρωποι..."*

Η τελευταία, μάλλον συνεχιζόμενη, κρίση στο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη, αλλά και στον όμιλο Μπόμπολα και στον [...]

[ Κατέ Καζάντη / 29.12.16 ]

Ο δυτικός τύπος του Homo inhumanus

Όταν η τελεολογία της προόδου και της οικονομικής μεγέθυνσης προσκρούει στη συστημική κρίση και όταν η κοινωνική [...]

[ Κατέ Καζάντη / 13.12.16 ]

Η ολίσθηση της σοσιαλδημοκρατίας στη νεοδεξιά

Από τις αρχές του 20ου αιώνα όταν ο Έντουαρντ Μπερνστάιν διατύπωσε τη θεωρία ότι η σοσιαλδημοκρατία θα έπρεπε να [...]

[ Κατέ Καζάντη / 01.12.16 ]

Η νίκη του δεύτερου και η εξαφάνιση του πολίτη

Εάν η μεταδημοκρατία, τύπου ΗΠΑ, βρίσκεται ένα βήμα πιο μπροστά από την αντίστοιχη ευρωπαϊκή και εάν –βλέπε Μαρκούζε- ο [...]

[ Κατέ Καζάντη / 10.11.16 ]

Η σκοταδιστική ημιμόρφωση του Κυριάκου Μητσοτάκη

Όταν η αστική συνείδηση, εμποτισμένη με την αντίστοιχη ακαδημαϊκή υπεροψία των τυπικών προσόντων, κάνουν τον έχοντα τρία (3) [...]

[ Κατέ Καζάντη / 11.10.16 ]

Για ποιες συμβάσεις ομιλεί ο Ιερώνυμος

Ξέθαψε, λοιπόν, το τσεκούρι του πολέμου ο κ. Ιωάννης Λιάπης και, τη βοηθεία του περιώνυμου κ. Xρήστου Μεντζελόπουλου και [...]

[ Κατέ Καζάντη / 05.10.16 ]

Το κάρφος εν τω οφθαλμώ του Ιερώνυμου

 «…φανερά ἐστι τὰ τέκνα τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ τέκνα τοῦ διαβόλου.     πᾶς ὁ μὴ ποιῶν δικαιοσύνην οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ…» Ιωάννου Α΄ 3,10 Πασίγνωστα [...]

[ Κατέ Καζάντη / 21.09.16 ]

Η -κοινότοπη- περίπτωση του Ωραιόκαστρου

Να πιστεύει κανείς πως η προλεταριακή –ή ταξική ή προσφυγική ή όπως αλλιώς- συνείδηση ανήκει στην κατηγορία του αυτονόητου, [...]

[ Κατέ Καζάντη / 13.09.16 ]

ΜΜΕ: το αύριο ως σήμερα και ως χθες

 «…Η τηλεόραση κάνει πλέον την κατάχρηση καθεστώς (...). Απόλυτη η εφαρμογή της συνταγής του μακαρίτη του Χίτλερ να γίνεται η [...]

[ Κατέ Καζάντη / 01.09.16 ]

Το μπουργκίνι και η βαναυσότητα της απαγόρευσης

«Το να αλλάξουμε ολοκληρωτικά τη θέση των γυναικών είναι δυνατόν να γίνει μόνο όταν μεταβληθούν όλες οι συνθήκες της [...]

[ Κατέ Καζάντη / 26.08.16 ]

Οι ανέστιοι του Αυγούστου

Το ερώτημα τίθεται, χωρίς περιστροφές, ως εξής: να εγκαθίσταται ο /η άστεγος, απλώνοντας όλα του τα υπάρχοντα, στην οδό [...]

[ Κατέ Καζάντη / 11.08.16 ]

123Next >