Γιάννα Κουκά

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

«Πάρε εμένα, πάρε εμένα»

Νομίζω την είδα στην πλατεία. Εκεί στη Μυτιλήνη. Μαζί με τους άλλους. Κουλουριασμένη στην αγκαλιά της μάνας και του πατέρα. Ή [...]

[ Γιάννα Κουκά / 25.04.18 ]

Πέτρινα χρόνια...

Έχει δεκαοκτώ ο μήνας, ή δεκαεννιά. Ίσως πάλι να είναι και είκοσι.  Τι νόημα έχει; Από παιδί οι Απρίληδες πάντα έδειχναν 21. Σαν κείνη [...]

[ Γιάννα Κουκά / 18.04.18 ]

Πένθος, θρήνος και οργή

Πενθώ. Πάντα θα πενθώ. Εκείνο το μικρό που θα πεθάνει στη Συρία. Θρηνώ. Πάντα θα θρηνώ. Εκείνο το μικρό που κομματιάστηκε ενώ [...]

[ Γιάννα Κουκά / 14.04.18 ]

Αναστάσεις ίδιες με επιτάφιους

Αναστάσεις. Σε ακτές που βάρκες δέθηκαν. Γερά δέθηκαν, να κατέβουν οι κυνηγημένοι. Πρόσφυγες. Πρόσφυγες που ήρθαν από μακριά. [...]

[ Γιάννα Κουκά / 07.04.18 ]

Γράψε: Είμαι Άραβας

Στέρεψα. Λες και στέρεψα. Αφυδατωμένη. Ξανά στον καναπέ μου. Την τηλεόραση μου ανοίγω. Τις ειδήσεις αποχαυνωμένη ακούω. [...]

[ Γιάννα Κουκά / 02.04.18 ]

Ένα τσουκάλι γεμάτο ανθρωπιά

Ο Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος, ο εμπνευστής της Κοινωνικής Κουζίνας ο άλλος άνθρωπος, ξέρεις που φορτώνει ένα μεγάλο [...]

[ Γιάννα Κουκά / 30.03.18 ]

Τα ονόματά σας ένα-ένα φωνάζουμε

Πού είστε; Πού; Πάνε ώρες τώρα που σας ψάχνουμε. Πού είστε; Μήνυμα για βοήθεια προλάβατε και στείλατε. Έτσι είπαν. Βίαιο ποτάμι [...]

[ Γιάννα Κουκά / 28.03.18 ]

Σε σένα μιλώ...

Τι κοιτάω; Τι σε νοιάζει; Τι ρωτάς; Τι θυμάμαι; Τι σε νοιάζει; Τι ρωτάς; Τι θυμάμαι απ’ τη Συρία; Τι σε νοιάζει; Τι [...]

[ Γιάννα Κουκά / 26.03.18 ]

Τι απέγιναν οι άνθρωποι του Άφριν;

Τους είδα σ’ ένα βίντεο να τρέχουν. Και σε μια φωτογραφία τους είδα να τρέχουν. Και στον ύπνο μου τους είδα να τρέχουν. Να [...]

[ Γιάννα Κουκά / 22.03.18 ]

Ποίηση είναι οι άνθρωποι

Ποίηση είναι οι άνθρωποι. Κάθε άνθρωπος ένα ποίημα από μόνος του. Με τους στίχους και τις ομοιοκαταληξίες του. Ποίηση είναι [...]

[ Γιάννα Κουκά / 21.03.18 ]

«Αφρίν! Αφρίν!»

Φώναζε Αφρίν! Αφρίν! Αφρίν! Φώναζε Αφρίν. Περπάτησε ένα δρόμο. Μια πορεία ακολούθησε σε μια ξένη χώρα. Ανάμεσα σε αγνώστους. Με μια [...]

[ Γιάννα Κουκά / 18.03.18 ]

Ο άνθρωπος στο ενυδρείο

Ρημάζονται οι άνθρωποι. Οι πόλεμοι τους ρημάζουν. Τραυματίζονται οι άνθρωποι. Οι πόλεμοι τους τραυματίζουν. [...]

[ Γιάννα Κουκά / 14.03.18 ]

Ένα γράμμα σε σένα

Γιασεμάκι μου, ένα γράμμα σε σένα θα γράψω. Θα βρω ένα λευκό χαρτί κι ένα καλοξυσμένο μολυβάκι. Λογάκια όμορφα θα φτιάξω. Μ' έναν [...]

[ Γιάννα Κουκά / 13.03.18 ]

Η κόλαση συνεχίζεται στο Αφρίν

    Μη με ρωτήσεις τα’ όνομά μου. Δε θυμάμαι. Μη με ρωτήσεις τ' όνομά μου. Πάνε χρόνια τώρα που κάπου αιμορραγώ κι όνομα δεν έχω. Μη με [...]

[ Γιάννα Κουκά / 10.03.18 ]

Δεν κατάλαβες πως έγινες φασίστας...

Μιλούσαν για αίμα και τιμή. Και σημαίες με σβάστικες είχαν και βιβλία με τον άγνωστο Χίτλερ είχαν και Αίμα και γη είχαν και [...]

[ Γιάννα Κουκά / 09.03.18 ]

Η δική μου μέρα της Γυναίκας

Η δική μου μέρα της γυναίκας γιορτάζεται σ' ένα εργοστάσιο. Εκεί που η εργάτρια βγάζει κάλους στα πόδια από την ορθοστασία [...]

[ Γιάννα Κουκά / 07.03.18 ]

Ορφανή από λέξεις...

Ψάχνω λέξεις να βρω. Για το παιδί του πολέμου να σου πω. Που κείτεται νεκρό. Το ΄δες; Το έδειξαν οι ειδήσεις των οκτώ. Ψάχνω [...]

[ Γιάννα Κουκά / 07.03.18 ]

Τα παιδιά στην Παλαιστίνη παίζουν το παιχνίδι των λυγμών

Στην Παλαιστίνη τα μικρά παιδιά κάθονται σ' ένα πεζούλι. Κρατούν το κεφάλι τους, κλείνουν τα μάτια και τ' αυτιά, ακουμπούν [...]

[ Γιάννα Κουκά / 04.03.18 ]

Το κορίτσι με τα τριαντάφυλλα και το ρατσιστικό παραλήρημα του Θ. Δαβάκη

Η πρώτη φορά που αισθάνθηκα έντονη, έντονη συγκίνηση στη θέα ενός παιδιού, ήταν χρόνια, πολλά χρόνια πριν. Εκεί σ' ένα ουζερί ένα [...]

[ Γιάννα Κουκά / 03.03.18 ]

Βιάσου άνθρωπε...

Καθάρισέ με. Βούτα μια πετσέτα σε νερό. Όποια πετσέτα θες. Μια απλή πετσέτα. Χρωματιστή να ‘ναι καλύτερα. Μη φανεί το αίμα. Μη σου [...]

[ Γιάννα Κουκά / 02.03.18 ]

Πού με πας;

-Πού; Πού με πας πατερούλη; -Στη ζωή. Στη ζωή σε πάω. Εκεί σε πάω. Στη ζωή… μικρή μου, μικρούλα μου… -Πώς; Πώς είναι η ζωή πατερούλη; Δεν [...]

[ Γιάννα Κουκά / 28.02.18 ]

Κάποιος είπε δεν αντέχει να με βλέπει...

Κάποιος είπε δεν αντέχει να με βλέπει. Θλίψη λέει του προκαλώ και πόνο. Δάκρυα λέει έρχονται στα μάτια και βόμβες θαρρεί πως [...]

[ Γιάννα Κουκά / 26.02.18 ]

Με λένε Αλί...

Με λένε Αλί. Μοχάμεντ. Χουσεϊν. Αϋμάν. Αλάν. Αϊλαν. Είμαι Σύρος. Στην ανατολική Γούτα της Συρίας κατοικώ. Ηλικία. Γύρω στα δώδεκα. Κανείς [...]

[ Γιάννα Κουκά / 24.02.18 ]

Τους σκότωσαν γιατί πλησίασαν με... «ύποπτο τρόπο»

Σαλέμ Μοχάμεντ Σαμπάχ. Αμπντουλάχ Αϊμάν Σεικχά. Σαλέμ, Σαλέμ, φώναξε η μάνα. Αμπντουλάχ, Αμπντουλάχ, φώναξε ο πατέρας. Κι όλοι οι [...]

[ Γιάννα Κουκά / 18.02.18 ]

Η κραυγή του παιδιού

Πες μου τι να κάνω; Πες μου τι να κάνω έτσι που με κοιτάς; Πες μου τι να πω και τι να γράψω, πες μου λόγια που θέλεις για σένα [...]

[ Γιάννα Κουκά / 16.02.18 ]

Οι επικίνδυνοι πνίγηκαν...

Άλλο δεν έχουμε ν’ ανησυχούμε. Πνίγηκαν. Με την μάνα μαζί. Ο πατέρας αγνοείται. Αναποδογύρισε η βάρκα. Κακές καιρικές [...]

[ Γιάννα Κουκά / 14.02.18 ]

Δεν φταίω...

Δεν φταίω! φώναξε. Δεν φταίω! Δεν φταίω! Δεν φταίω! Φώναξε μου! Βγάλε μου φωνή. Την πιο δυνατή φωνή σου και πες «δεν φταίω εγώ, δεν [...]

[ Γιάννα Κουκά / 12.02.18 ]

Τι με κοιτάς;

Τι με κοιτάς; Με βομβάρδισαν. Τι με κοιτάς; Όλο με κοιτάς. Με κοιτάς και με κοιτάς! Τι με κοιτάς; Επίδεσμο στο κεφάλι μου [...]

[ Γιάννα Κουκά / 10.02.18 ]

Έξω θα κάνουμε μάθημα σήμερα...

-Καλημέρα παιδάκια μου! -Καλημέρα! -Σήμερα παιδιά… παιδιά… παιδιά μου… έξω θα κάνουμε μάθημα σήμερα. Έξω… Όχι, σήμερα στην τάξη [...]

[ Γιάννα Κουκά / 08.02.18 ]

Στους δρόμους της σιωπής

Να βγω στους δρόμους της σιωπής και να ρωτήσω. Απάντηση μπας και βρω απ’ τους διαβάτες στο γιατί. Γιατί; Γιατί κλαίει το [...]

[ Γιάννα Κουκά / 07.02.18 ]

12Next >