Αλέξης Πανσέληνος: Όταν η ζωή εισβάλει από κρυφή πόρτα

[ Ράνια Παπαδοπούλου / Ελλάδα / 04.09.16 ]

Συνέντευξη 

Αρκετές φορές μία πόρτα, μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα στη ζωή ενός ανθρώπου. Άλλοτε ίσως να είναι μία πύλη για τον παράδεισο κι άλλοτε μία κερκόπορτα. Το αποτέλεσμα, όμως, καθορίζεται από τις επιλογές μας. Στο νέο του μυθιστόρημα «Η κρυφή πόρτα», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, ο Αλέξης Πανσέληνος, αφηγείται την ιστορία του Ευγένιου Σερδάρη,  ενός πρόωρα συνταξιοδοτημένου δημόσιου υπαλλήλου, που εργάζεται ως μεταφραστής. Ο Ευγένιος, έχει επιλέξει να ζει κατά κάποιο τρόπο απομονωμένος, βυθισμένος στις μεταφράσεις του, στο σπίτι που έχει κληρονομήσει από τη μητέρα του. Το σπίτι αποτελείται από δύο κατοπτρικά διαμερίσματα στο κέντρο της Αθήνας, που το μόνο που τα χωρίζει είναι μία εσωτερική πόρτα. Η κρίση δε θα μπορούσε να αφήσει τον Ευγένιο ανεπηρέαστο. Για να αυξήσει το εισόδημά του, αποφασίζει να νοικιάσει το ένα διαμέρισμα στη Μαρία. Αυτή η ενδιάμεση πόρτα, που ενώνει το παρελθόν και το παρόν, θα αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα στην εξέλιξη αυτής της ιδιότυπης σχέσης. 

Το μυθιστόρημα του Αλέξη Πανσέληνου είναι σύγχρονο, καθώς τοποθετεί τους ήρωές του στην Ελλάδα του 2015, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον των αναγνωστών ήδη από τις πρώτες σελίδες. Η κρυφή πόρτα αποκαλύπτει μυστικά του παρελθόντος, με τους αναγνώστες να παρακολουθούν την αποκάλυψή τους,αλλά και το μυστήριο των επιλογών, της άγνοιας και των σχέσεων, που μπορούν να αποβούν μοιραίες.

Ο συγγραφέας Αλέξης Πανσέληνος, μιλά στο artinews.gr, για το νέο του βιβλίο, τον τομέα του βιβλίου, τα βιώματά του και τα επόμενα επαγγελματικά του σχέδια.

-Ποια ήταν η αφορμή για να γράψετε το μυθιστόρημα «Η κρυφή πόρτα»;

Α.Π.: Ήθελα από καιρό να γράψω μια ερωτική ιστορία, πιο σύντομη από όσο ένα μυθιστόρημα. Από κάποιο σημείο και μετά κατάλαβα ότι αυτή τραβούσε δρόμο διαφορετικό, ίσως εξαιτίας του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο αναπτύσσεται.

-Σκιαγραφήστε μας τον Ευγένιο, τον κεντρικό ήρωα  του μυθιστορήματός σας.

Α.Π.: Ένας άνθρωπος προς τη δύση της ζωής του, νικημένος από τις συνθήκες και από την προσωπική του παραίτηση, ένας άνθρωπος που έχει σωρεύσει πίσω του μια σειρά από ήττες, από υποχωρήσεις αλλά και από αμαρτίες και έχει μάθει να τα αγνοεί για να επιβιώσει ηθικά, ξαφνικά, όταν αποφασίζει να διεκδικήσει πίσω τη ζωή που γλιστρά από τα χέρια του και τον έρωτα που έχει εξορίσει από τον ορίζοντά του, έρχεται αντιμέτωπος με την πραγματικότητα και διαλύεται.

-Τι συμβολίζει η «κρυφή πόρτα», δεδομένου ότι οι ήρωες γνωρίζουν την ύπαρξή της;

Α.Π.: Η κρυφή πόρτα είναι για τον Ευγένιο η πύλη του παραδείσου, για τη Μαρία η κερκόπορτα μέσα από την οποία επιδιώκει να πάρει την εκδίκησή της.

-Πόσο σημαντική είναι η άφιξη της Μαρίας στη ζωή του Ευγένιου και τι συμβολίζει στο μυθιστόρημα;

Α.Π.: Για τον Ευγένιο η άφιξη της Μαρίας στην αρχή είναι μια ενόχληση, αργότερα εξελίσσεται σαν μια ελπίδα, να κατακτήσει όλα όσα άφησε να του ξεφύγουν από τη ζωή, και τελικά αποδείχνεται σαν τη νέμεσή του. Αλλά και η Μαρία ανακαλύπτει πως η εκδίκησή της οπισθοκροτεί και την πληγώνει όσο δεν μπορούσε να φανταστεί.

-Το κουδούνι της Μαρίας δε γράφει όνομα. Έχει μόνο ένα μωβ λουλούδι. Το μωβ ως χρώμα συμβολίζει την πνευματική εξέλιξη, το τίμημα της γνώσης και το πένθος. Συνειδητή επιλογή;

Α.Π.: Όχι, δεν υπάρχει εδώ κάποιος συμβολισμός – τουλάχιστον ως πρόθεση. Ωστόσο μπορεί να διαβαστεί και έτσι.

-Είστε ένας καταξιωμένος συγγραφέας. Πόσο σας έχει επηρεάσει στη ζωή σας το γεγονός ότι είστε γιος ενός επίσης καταξιωμένου συγγραφέα;

Α.Π.: Ήταν εξαιρετικά θετική συνθήκη η γέννηση σε ένα σπίτι όπου και οι δυο γονείς έγραφαν, είναι πολύ εύκολο να το καταλάβει αυτό κανείς. Δεν ισχύει όμως πως αν κάποιος γεννηθεί σε ένα τέτοιο περιβάλλον θα γίνει συγγραφέας. Εγώ από πολύ μικρός έδειξα πως το ήθελα και από πολύ μικρός άρχισα να γράφω, ενώ ήδη από την εφηβεία μου η πρόθεσή μου ήταν να ακολουθήσω οριστικά αυτόν τον δρόμο. Η καταξίωση των δικών μου ήρθε πολύ αργά στη ζωή τους και αυτό με βοήθησε ώστε να μην αισθανθώ ποτέ ότι είχα να αναμετρηθώ με σημαντικές αξίες και να καώ από αυτό.

-Έχετε τιμηθεί με διάφορα βραβεία, όπως το Β’ Κρατικό βραβείο μυθιστορήματος και άλλα. Ποια είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση για ένα συγγραφέα;

Α.Π.: Η καλύτερη επιβράβευση για ένα συγγραφέα είναι αυτή που δεν θα λάβει ποτέ του. Η επιβράβευση από τον ίδιο του τον εαυτό.

-Στο τελευταίο σας βιβλίο σκιαγραφείτε την Ελλάδα της κρίσης. Ο τομέας του βιβλίου φθείρεται μέσα σε αυτό το σκηνικό;

Α.Π.: Ο τομέας του βιβλίου σε μια χώρα στην οποία η καλλιέργεια είναι είδος πολυτελείας αντί να θεωρείται πρώτιστη φροντίδα, είναι από τους πρώτους που φθείρονται.

-Έντυπο βιβλίο Vs e-book: Ποιο κυριαρχεί ;

Α.Π.: Χωρίς αμφιβολία το έντυπο. Το e-book απευθύνεται σε όσους θέλουν απλώς να ενημερώνονται για την τέχνη. Το έντυπο αφορά όσους θεωρούν την τέχνη μέρος της ζωής τους και τα βιβλία αποκτήματα.

-Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας μετά την «Κρυφή Πόρτα»;

Α.Π.: Δουλεύω από πέρσι ήδη ένα νέο μυθιστόρημα, αλλά θα πάρει αρκετό καιρό η δουλειά του.

 Ο Αλέξης Πανσέληνος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1943. Ο πατέρας και η μητέρα του είναι γνωστοί συγγραφείς της Γενιάς του 30. Σπούδασε νομικά στη Νομική Σχολή Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος με ειδίκευση το ναυτιλιακό δίκαιο. Δημοσίευσε σχετικά αργά το πρώτο του βιβλίο, το 1982 ("Ιστορίες με σκύλους", διηγήματα, Κέδρος). Ως σήμερα έχουν εκδοθεί άλλος ένας τόμος με διηγήματα ("Τέσσερις ελληνικοί φόνοι"), τέσσερα μυθιστορήματα, ένας τόμος με δοκίμια και άρθρα και ένας τόμος με προσωπικές σκέψεις σχετικά με το βιβλίο και την ανάγνωση. Έχει αρθρογραφήσει σε μεγάλες εφημερίδες γύρω από θέματα τόσο της τέχνης όσο και της πολιτικής και έχει γράψει λογοτεχνική κριτική για σημαντικά λογοτεχνικά περιοδικά. Το μυθιστόρημά του "Η μεγάλη πομπή" τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό βραβείο μυθιστορήματος το 1986. Το μυθιστόρημά του "Σκοτεινές επιγραφές" τιμήθηκε με το Βραβείο Μυθιστορήματος του περιοδικού "Διαβάζω" 2012. Από τα βιβλία του, "Η μεγάλη πομπή" έχει μεταφραστεί, μέχρι σήμερα, στα γαλλικά (Griot) και τα ιταλικά (Crocetti), και το "Ζαΐδα ή Η καμήλα στα χιόνια" στα γαλλικά (Gallimard), τα ιταλικά (Crocetti) και τα γερμανικά (Berlin Verlag).