Το όνειρο

[ Γεωργία(Γιούλα) Τριγάζη / Ελλάδα / 08.07.17 ]

Το όνειρο. Εμπνευσμένο από την «Ανθρώπινη κατάσταση» του υπερρεαλιστή ζωγράφου Ρενέ Μαγκρίτ. Αλλά βεβαίως και από την κατάσταση του υποκειμένου.

 Το όνειρο

 Ήταν ο δοσοκρατούμενος

της νέας τάξης πραγμάτων.

Κάθε πρωί οριοθετούσε την επόμενη,

και καταστρατηγούσε το όνειρό του.

Αυτό που πλέον του διαφεύγει,

ως αχλύς, προοίμιον σκότους.

Μα η δόση όνομα έχει και ημερομηνία,

σαν την ληξιαρχική πράξη. Όμως!

Του διέφευγε ο αριθμός πρωτοκόλλου,

και η συνέπεια που να υπογραμμίζεται

πρέπει, και να επιβραβεύεται βεβαίως.

 

Ένα βράδυ είπε «Αχ!»

Όχι σαν αυτά τα πρωινά της κάθε αναχώρησης.

Δεν ήταν καν το «αχ» ανγκούσιας,

ούτε των ξεχασμένων πόθων,

στης μνήμης το ντουλάπι από καιρό.

Ακόμα και αυτός αναρωτήθηκε

πάνω στη δύναμή του.

Είχε φεγγάρι ολόγιομο.

και μυρωδιά ρηχόσπερμα.

Έτσι που λεν το γιασεμί της εύκολης σποράς,

 είδε τη σκιά του ονείρου να διαβαίνει.