Πένθος, θρήνος και οργή

[ Γιάννα Κουκά / Κόσμος / 14.04.18 ]

Πενθώ. Πάντα θα πενθώ. Εκείνο το μικρό που θα πεθάνει στη Συρία.

Θρηνώ. Πάντα θα θρηνώ. Εκείνο το μικρό που κομματιάστηκε ενώ έπαιζε αμέριμνο βόλους στην πλατεία.

Πονώ. Πάντα θα πονώ. Εκείνο το μικρό που ένα όμορφο δειλινό, ο θάνατός του θ' ανακοινωθεί, στο δελτίο των οκτώ.

Μοιρολογώ. Για τα γέλια των ανθρώπων που σώπασαν οι βόμβες του πολέμου.

Πενθώ, θρηνώ, μοιρολογώ, πονώ τις ευτυχίες, τις άνοιξες που χάθηκαν στα συντρίμμια. Πενθώ. Πάντα θα πενθώ, εμένα. Εμένα, τον άνθρωπο, τον δολοφόνο της ανθρωπότητας.

Μου κρατάω έναν θυμό. Έναν άγριο θυμό.