Να θυμάσαι τ’ όνομά της

[ Γιάννα Κουκά / Κόσμος / 31.01.18 ]

Να θυμάσαι τ’ όνομά της. Πάντα τ’ όνομά της να θυμάσαι. Να την θυμάσαι. Όχι για τα μακριά ξανθά μαλλιά της, τα όλο μπούκλες που πέφτουν στους ώμους της, ούτε και τα πρασινογάλαζά της μάτια που δεν ξέρεις αν κλαίνε ή γελούν, ούτε για τα δεκάξι χρόνια της, μήτε για το χαστούκι που έδωσε στον ισραηλινό στρατιώτη, ούτε που τον έσπρωξε και την γροθιά της του έδειξε, μήτε, μήτε για την σημαία που κρατά περήφανα κι αφήνει ν’ ανεμίζει, ούτε για την καφίγια που τυλίγει στον λαιμό της, ή τις χειροπέδες που κλειδώθηκαν στα εφηβικά της χέρια, την φυλακή της και την δίκη. Ούτε.

Να θυμάσαι μόνο αυτό για κείνη. Πως ελεύθερη, ελεύθερη υπήρξε. Να θυμάσαι το κορίτσι που στην πλάτη του κουβαλάει τον λαό της. Να την θυμάσαι. Να θυμάσαι τ’ όνομά της. Ahed. Ahed την λένε.