Ευσταθία Ματζαρίδου

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Τα γένια

Είμαι από τις γυναίκες που λάτρεψαν τα γένια. Τα γένια των αναρχικών, των αριστερών, των διανοουμένων. Τα γένια του [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 22.08.17 ]

Πωλητής τσιγάρων

Τα απογεύματα μετά τη δουλειά έπαιρνε το αγροτικό και με τις τσέπες του γεμάτες τσιγάρα στήνονταν έξω απ’ το στρατόπεδο, [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 16.08.17 ]

Χαμηλοβλέποντα...

Στο ντουζ της παραλίας, μεγάλη κυρία από τις αφράτες και ξέχειλες με σκούφο θαλάσσης σαν κάσκα κομμωτηρίου, ρωτάει τη φίλη [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 09.08.17 ]

Αν εξέλιπε η μεμβράνη απ' τα μάτια τους

Oι κότες ήταν ένα κοτέτσι και υπήρχαν ένας ή δύο πετεινοί. Οι περισσότερες ήταν γερές, έκαναν μπόλικα αυγά, τα κλωσσούσαν και είχαν [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 02.08.17 ]

Μια οικογένεια

   Είναι μια οικογένεια ξένων, ο πατέρας και η μητέρα γύρω στα πενήντα και η κόρη θα είναι δεν θα είναι δεκαοκτώ. Έρχονται [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 25.07.17 ]

Η λήθη του πόνου

Το κρεβάτι δίπλα στην πόρτα είναι άδειο. Φαίνεται να έχει ξεχάσει τον προηγούμενο πόνο και είναι έτοιμο να υποδεχτεί τον [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 18.07.17 ]

Φυλακισμένη αχτίδα

 Όταν πέθανε ο πατέρας μου, το πένθος ήταν βαρύ και μαύρο και σκέπασε τα πάντα στο σπίτι μας. Οι τοίχοι, τα έπιπλα, τα πάντα [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 11.07.17 ]

Ζωγράφισε

Κάνει μαθήματα ζωγραφικής. Μαθαίνει το μολύβι. Μαθαίνει το κάρβουνο. Μαθαίνει την παλέτα των χρωμάτων. Κάνει γυμνά. Με γυμνά [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 04.07.17 ]

Εικόνες παρά θίν' αλός

   Γράφεις βιβλία… -Είδα νεαρό μπαμπά με την κόρη του την Αλεξάνδρα και το γιο του να κολυμπάνε χαλαροί, χωρίς μπρατσάκια [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 27.06.17 ]

Μοναξιά

Έκανε, λέει, τραχανά και θέλει να της στείλει, της χαρίσανε κι ένα μέλι και θέλει κι αυτό να της το στείλει και λωτούς θα της [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 21.06.17 ]

Ο μπαμπάς μου

Εγώ για το μπαμπά μου έχω να πω ότι τα βράδια, όταν επέστρεφε απ’ το καφενείο, μου έφερνε γαλακτομπούρεκο που ήταν [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 18.06.17 ]

Ένας κόμπος στο λαιμό

 Ήταν καλοκαίρι απ’ τις μέρες που η άσφαλτος- έτσι λέγαμε εκείνα τα χρόνια τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο- έβραζε και έλιωνε [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 13.06.17 ]

Τα παπούτσια σου

Ο σκοπός του ταξιδιού μας στο Λονδίνο δεν ήταν τα μουσεία και τα παλάτια, αλλά η κατασκευή των παπουτσιών σου. Ένα [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 06.06.17 ]

...ήταν ωραία

- Στο ΙΚΑ του κέντρου νεαρά περί τα 30 στο κινητό: Κοίτα να ξέρεις, αν δεν μ’ αφήσουν να ανεβώ επάνω, τη μολότοφ την έχω μαζί μου, να [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 29.05.17 ]

Οι κούκλες-μωρά

Στην ουρά του ταμείου. Υπομονετικά. Στο ένα χέρι το μωρό της κουκουλωμένο, στο άλλο το καλάθι, με ζιπουνάκια, φορμούλες, [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 22.05.17 ]

Το «ευχαριστώ» που άκουσε και το βουνό

Έφτασα στην παραλία και τρέχοντας βούτηξα. Κολύμπησα τόσο και έπαιξα τόσο με τη θάλασσα μέχρι που μου κόπηκαν τα πόδια και [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 16.05.17 ]

Οι μυστικές μου λέξεις

Στο σπίτι μου βιβλία δεν υπήρχαν. Κανένας δεν μου διάβασε βιβλία ούτε και παραμύθια μου είπε. Άρχισα να διαβάζω βιβλία στο [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 09.05.17 ]

«Μα, αν είναι ο Η.»;

Η Μία είναι κοκέτα, κοκέτα ήταν πάντα, αλλά τώρα πιο κοκέτα από ποτέ. Ντύνεται και περιποιείται τον εαυτό της για τον καφέ της [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 02.05.17 ]

«κόκκους κακάου έχετε;»

ΟΜΟΝΟΙΑ -ΣΥΝΤΑΓΜΑ-ΑΘΗΝΑΣ Στην άκρη του πεζοδρομίου χαρούμενος υπερήλικας καθισμένος στο αναπηρικό του καρότσι [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 25.04.17 ]

Στο εφημερεύον νοσοκομείο

  Στο εφημερεύον νοσοκομείο. Για εισαγωγή. Όχι δική μου, αλλά δικού μου και μονάκριβού μου. Στα επείγοντα για καρτέλα. Τα [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 19.04.17 ]

Είχα δυο καημούς το Πάσχα

Ο ένας ήταν ότι δεν νηστεύαμε στο σπίτι μας ούτε και εκκλησιαζόμασταν, αλλά αυτό είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία. Την απόφαση [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 13.04.17 ]

Το μανταρίνι

Θεσσαλονίκη. Πριν 33 χρόνια. Χειμώνας. Κάθε πρωί Σαββάτου στις 7 έκανα μάθημα γερμανικών σε ένα 12χρονο, που μάθαινε γερμανικά [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 07.04.17 ]

Πατεράδες και Μανάδες

Συνάντησα προχθές ένα φίλο του πατέρα μου,- Aθηναίο πια- που πρόλαβε και γέρασε. Αγκαλιαστήκαμε και φιληθήκαμε. Ένας όμορφος [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 30.03.17 ]

25η Μαρτίου

Σήμερα είδα μαθητές με τσαρούχια και φουστανέλες να χορεύουν τσάμικο στον αυλόγυρο παμπάλαιας εκκλησίας, καμαρωτές [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 23.03.17 ]

Γκρεμίσματα

Μια άχαρη πολυκατοικία με παράθυρα κουτιά που παραπέμπει σε κτήριο γραφείων. Σήμερα είδα στον αέρα μια μπουλτόζα που με [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 17.03.17 ]

Η κλέφτρα των ωρών...

Έφευγαν όλοι. Για τα χωράφια ή για την πόλη. Έπαιρνε το κλειδί απ’ τη γλάστρα και γλιστρούσε στο άδειο σπίτι. Έβγαζε τα [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 15.03.17 ]

Οι λέξεις-πέτρες και ο κερχανατζής

Ο Τζιάνι Ροντάρι στη Γραμματική της Φαντασίας λέει, μια λέξη είναι μια πέτρα που πέφτει σε μια ήσυχη λίμνη και μέχρι να [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 12.03.17 ]

Ο... ευλογημένος Έλληνας

Συνταξιδεύουν. Δένεται. Φοβάται τα αεροπλάνα, της λέει. Δεύτερη φορά που ανεβαίνει σε αεροπλάνο. Η πρώτη πριν από δέκα μήνες. [...]

[ Ευσταθία Ματζαρίδου / 05.03.17 ]

1