Γραμμή ισορροπίας

[ Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης / Ελλάδα / 11.08.17 ]

Μέρες του ’76. Και του ’83. Ή του ’91. Που εμφανίζεστε στη σκέψη μου απρόσκλητες. Όπως ακριβώς τα μπλόκο της τροχαίας. Μπρος στους μεθυσμένους οδηγούς. Για να τους αναγκάσουν να βαδίσουν τη γραμμή της ισορροπίας. Κάτι πολύ απολογιστικά βράδια. Όπως αυτό εδώ.  Που πασχίζω να διασώσω κατιτί. Από τα αδρά σας περιγράμματα. Τα ανοιχτόχρωμα μάτια. Τον βιαστικό βηματισμό. Και κάτι ασώματα ονόματα. Ενός Βασίλη. Μιας Μαρίας. Ενός Επαμεινώνδα. Βεβαίως μιας Ελένης. Ώστε να διασκεδάσω τις πιο αφόρητες αγωνίες μου. Ενόσω πλησιάζω στο τέλος της δικής μου γραμμής ισορροπίας. Και τούτη την πολύ απολογιστική νύχτα. Με την εξής ερωτηματική απόφανση:

Μέρες του ’76. Και του ’83. Ή του ’91. Εγώ είμαι αυτός που σας υπήρξα. Άπαξ διά παντός. Προς τι, λοιπόν, η από μέρους σας καχυποψία;